Martin en Tamara op de Malediven - Dag 5: Lokaal eilandbezoek Dharavandhoo

Vandaag worden we wakker met een heerlijk zonnetje aan een strak blauwe lucht. Het is al meteen lekker warm als we rond 08.30 onze badkamer inlopen om ons op te frissen, waarna we richting het ontbijt lopen. We hebben de "zwembadtas" meteen bij ons, want het is heerlijk weer om nog even wat zon te pakken voordat we vanmiddag op excursie gaan. Onderweg zien we twee crewleden van het eiland. Eén van hen staat onder een hoge palmboom naast een pick-up vol kokosnoten en de andere is hoog in de boom geklommen om er nog meer naar beneden te gooien. Het zou je werk maar zijn!

Bij het ontbijt komen we Ilias en Katerina weer tegen en we schuiven gezellig bij ze aan met ons bordje roerei. Dan ineens onder het eten begint iemand te roepen en naar buiten te wijzen. Andere mensen lopen ook naar buiten en al snel wordt duidelijk waarom: ze hebben een dolfijn gezien, vlak voor de kust. Natuurlijk gaan we ook even kijken en hoewel hij te ver weg zwemt om mooi op beeld vast te leggen, zien we hem wel!

Als hij uit het zicht verdwenen is, maken we ons ontbijt af en wanneer we uitgegeten zijn, gaan we lekker aan het zwembad liggen. Het is zo warm dat het niet lang duurt voordat we het zwembad betreden. De barman vandaag is August uit Indonesië. We hebben hem nog niet eerder ontmoet, maar het is een erg enthousiaste kerel en al snel maakt hij voor ons een lekkere cocktail met passievrucht klaar. Een eigen creatie, en die smaakt prima!

August biedt ons ook aan om de volleybal te lenen voor in het water, dus al snel vermaken we ons met het overgooien van de bal. De tijd vliegt en voor we er erg in hebben, is het tijd voor ons om ons in ons huisje om te kleden, want na de lunch gaan we op eilandbezoek!

Eenmaal omgekleed in wat langere kleding (want de lokale eilanden zijn islamitisch en daar is langere kleding gewenst), lopen we terug voor de lunch. Vandaag hebben ze lekkere mosseltjes en versgemaakte tosti's. Althans, tosti's... meer club sandwiches want ze zijn niet zo hard gebakken, maar desalniettemin smaken ze prima!

Voor de zekerheid nemen we na gisteren rond 13.30 maar even een reistabletje in, en om 13.45 melden we ons bij het watersportcentrum voor onze excursie! We krijgen een paraplu mee voor de zon, mogen even bij de receptie wachten en na een klein kwartiertje komt onze boot voorgevaren. All aboard!

Het lokale eiland waar we naartoe varen blijkt Dharavandoo te zijn, het eiland waar we ook met het vliegtuig landden. Daar krijgen we het komende uur een rondleiding. We komen onder andere langs het “ziekenhuis” van het eiland en langs verschillende huizen die van koraal zijn gebouwd. Tegenwoordig mag dat niet meer omdat het koraal natuurlijk de eilanden beschermt, maar alles wat er al staat, mag wel intact blijven en sommige bewoners kiezen er ook voor om dat zo te laten.

Wat verder meteen opvalt, is hoe armoedig het hier eigenlijk allemaal is. Huizen zijn vervallen en ook buiten op straat is het telkens eigenlijk één grote bouwput.

De boom die je hierboven ziet is trouwens beschermd. De takken groeien naar beneden en vormen daar weer nieuwe wortels, waardoor de boom steeds verder uitbreidt. Omdat het verboden is om de boom de kappen, is het dus een kwestie van tijd voordat hij ook alles eromheen zal opslokken.

We zien ook de plaatselijke lage school, waar diverse waarden op het schoolplein zijn te lezen die voor de moslims belangrijk zijn. Een snelle blik in een klaslokaal leert ons dat ook deze scholen geen hele grote pot geld zullen hebben.

Wat dan wel weer mooi is als zo’n beetje het enige op het eiland, is het lokale park waarvan een deel is ingericht als speeltuin voor de kinderen en een deel als buitengymlocatie voor de volwassenen.

We lopen ook nog even langs de plaatselijke moskee, waarvan de minaret momenteel verbouwd wordt.

Tenslotte eindigen we de tour bij een lokaal supermarktje en een souvenirwinkeltje, waar iedereen die dat wil nog even wat geld kan uitgeven. Wat hier wel bijzonder is om te zien, is hoe de bananen uitgestald liggen. Bij ons liggen ze in mooie trosjes in de winkel, hier gaan ze per tak.

En dan zit de toer er alweer op! Om heel eerlijk te zijn was het leuk om een keer gezien te hebben, maar we vonden het niet heel boeiend. Het is vooral allemaal hele oude meuk en veel krotten naast elkaar. Tussen 11.00 en 16.00 blijven mensen hier vooral in hun huizen omdat het zo heet is, en die huizen zien er vanbuiten en vanbinnen allemaal heel armzalig uit. Ik denk echt dat ik er depressief van zou worden om daar dag in dag uit in te leven. De positieve kant van het verhaal is wel dat het je weer even doet beseffen dat het niet vanzelfsprekend is dat wij het allemaal zo goed hebben.

Voor vertrek maken we nog even een foto bij het plaatselijke toeristische bord en rond 15.30 varen we weer terug naar ons resort, waar we ons weer lekker omkleden naar zwemkleding en ons weer bij onze vrienden voegen aan het zwembad, uiteraard met een cocktailtje erbij!

Rond 17.30 lopen we richting de andere kant van het eiland, waar we nog even van de zonsondergang genieten voordat we terug naar ons huisje gaan om ons om te kleden voor de avond.

Vanavond staan verse broodjes shoarma op het menu, dus natuurlijk moeten we dat even proeven (tezamen met al het andere lekkers!)

Als we weer verzadigd zijn, lopen we nog even richting de Fun Pub voor een potje biljarten, gevolgd door een spelletje Uno in de Boli Bar, waar vanavond een erg goede deejay speelt!

Als het na een potje of 20 wel duidelijk is wie de winnaar is en wie heeft verloren, lopen we nog even naar het strandje, waar we op een bedje gaan liggen om naar de prachtige sterrenhemel te kijken, uiteraard onder een goed gesprek met onze nieuwe Griekse vrienden.

Als Katerina dan opeens verderop iets in het water ziet bewegen, lopen we allemaal naar de oever om te kijken. We vermoeden dat het een dolfijn is, maar we weten het niet zeker, dus lopen we naar de verlichte pier om beter te kunnen kijken. Daar aangekomen blijkt het te barsten van de haaien. We zien er wel een stuk of vijf-zes rondzwemmen tussen alle andere vissen. Wat een prachtig gezicht!

De foto's zijn niet helemaal top geworden, maar we kijken ongeveer een kwartier lang onze ogen uit, en dan is het toch echt tijd om terug richting het huisje te keren, waar Tamara rond middernacht haar bedje in kruipt en ik nog even het verslag afmaak.

Het was weer een prachtige dag vandaag en we kijken alweer uit naar morgen!