Martin en Tamara op Zanzibar - Dag 5: Terugreis

Allebei zijn we vandaag voor de wekker wakker. Vandaag is het tijd om naar huis te gaan! Naar het weer thuis zijn kijken we allebei heel erg uit, maar tegen vandaag zien we allebei behoorlijk op. Nou reizen we best veel en hebben we hier nooit last van, maar het is niet uit te leggen als je zo graag naar huis wil, hoe je jezelf helemaal gek kunt maken door constant na te denken over alles wat er mis kan gaan. Wat als we ergens zoveel vertraging oplopen dat we een aansluiting missen? Wat als een van de vluchten gecanceld wordt? Wat zijn dan de eerstvolgende mogelijkheden richting huis? Wat zijn veilige hotels in de buurt van de luchthavens? Welke taxibedrijven zijn te vertrouwen? We hebben inmiddels voor elk scenario een plan B, C en D klaar.

Rond 8 uur kleden we ons aan en lopen we naar beneden voor het ontbijt. We hebben eigenlijk helemaal geen eetlust, maar we moeten toch iets eten. Als we in ieder geval een bodempje hebben gelegd, doen we nog even een spelletje om de tijd te doden en rond 10:30 checken we uit en gaan we met de airport taxi van het hotel richting de terminal voor binnenlandse vluchten. Daar komt al meteen weer een kereltje van de luchthaven die onze koffer wel even wil sjouwen voor een fooitje, maar daar bedanken we vriendelijk voor.

We lopen naar de "incheckbalie" van Auric Air en dat bestaat eigenlijk gewoon uit een klein houten hokje met twee mannetjes erachter, die wel netjes de koffer van een bagagelabel voorzien. Onze namen op de tickets die ze ons geven komen niet helemaal overeen, maar dat maakt hier niet uit. We doen onze tassen op de controleband, pakken ze weer op en belanden in de wachtruimte, die eigenlijk bestaat uit twee kleine aaneensluitende warme kamertjes en een soort cafeetje. We besluiten in dat cafeetje te gaan zitten en vragen ons hardop af hoe je hier nou weet wanneer je moet boarden. We zijn overigens erg vroeg voor Afrikaanse begrippen, want onze vlucht is pas over twee uur en hier komen ze blijkbaar vaak pas een halfuur van tevoren aankakken.

Nadat we ongeveer een kwartiertje zitten, komt ons incheckmannetje echter ineens het cafeetje in. Hij loopt naar ons toe en zegt dat er over vijf minuten ook een eerdere vlucht gaat waar ze nog wel twee plekjes vrij hebben. Of we die niet willen hebben. Tuurlijk, prima! Hoe eerder we vast op het vliegveld in Dar es Salaam zijn, hoe minder er op dat stukje in ieder geval mis kan gaan. Ik vraag voor de zekerheid nog wel even of dat goed gaat met de koffer, maar hij verzekert ons van wel. En bij aankomst hadden we ook een shuttle geboekt van de binnenlandse terminal naar de internationale terminal, want die liggen een kilometer uit elkaar, maar daarvan zegt hij: "Gewoon aangeven dat je er al bent en dan komt het wel goed." Ons vertrouwen in de mens is nog niet helemaal weg, dus laten we daar dan maar van uitgaan.

Nieuwe tickets krijgen we niet, maar vijf minuten later komt er een jongedame die alle drie de wachtruimtes afgaat en gewoon roept dat de Auric Air naar Dar es Salaam gaat boarden. Wij melden ons vrolijk met onze tickets, ze twijfelt even door het tijdstip daarop, maar na een korte uitleg mogen we met haar meelopen. Bij het vliegtuig zelf komt onze incheckmeneer zelfs nog even naar ons toe en vraagt ons mee te lopen naar de klep waarachter de bagage ligt, waar hij ons laat zien dat onze koffer aan boord is. Eerlijk is eerlijk, het gaat wel allemaal op zijn Afrikaans, maar deze service is wel top!

Na een korte vlucht van 20 minuten landen we op Dar es Salaam. De koffers worden in een klein hokje binnengebracht met een kar. Vervolgens moeten we ze zelf even op de securityband leggen en daarna zijn we klaar om te gaan! We melden ons bij de Auric Air-mevrouw van dit vliegveld en die belt de shuttlechauffeur even dat hij moet komen. Zo makkelijk kan het leven zijn.

We zijn natuurlijk veel te vroeg op Dar es Salaam want onze vlucht gaat nu pas over zes uur, maar dat maakt ons niet uit. We strijken neer bij een cafeetje en pakken de spelletjes er maar weer bij. Heel even worden we zenuwachtig van het feit dat onze vlucht niet op het scherm met incheckinformatie staat, maar anderhalf uur later blijkt dat we gewoon zo vroeg waren dat hij er nog niet op stond. Nu gelukkig wel, en met een gerust hart vullen we de komende anderhalf uur ook met spelletjes, waarna we doorlopen richting de incheckbalie die nu open zou moeten zijn. Ik zeg "zou moeten", want alles gaat hier pole pole (langzaam, langzaam), dus het duurt nog een klein halfuur voordat ze eraan denken om de balies maar eens open te gooien. Over de rij die er inmiddels staat maakt natuurlijk niemand zich druk.

De incheckdames hebben ook echt zin in hun werk, want een lachje of veel meer woorden dan strikt noodzakelijk kunnen er niet af, maar uiteindelijk worden we wel ingecheckt. De koffer wordt op de band gezet en is eigenlijk een kilo te zwaar. "O, 24 kilo", hoor ik Tamara naast me. "Hoe zwaar mocht hij zijn, 24 of 23?" Ik sis alleen maar: "Mond dicht." Zolang die incheckdame er niets van zegt moet je er vooral de aandacht niet op gaan vestigen.

De mevrouw doet netjes een bagagelabel om de koffer en stuurt hem verder via de band. Top, weer een stukje gewonnen! Tijd voor ons om naar boven te lopen, waar van de 8 douanehokjes maar liefst 2 hokjes bezet zijn en waar zo'n chagrijnige mevrouw in ons hokje zit dat ze letterlijk geen woord tegen ons zegt. In absolute stilte neemt ze onze paspoorten en boardingpassen in ontvangst. Na deze uitvoerig bestudeerd te hebben, tikt ze een keer met een strak gezicht op de camera om aan te geven dat er een foto gemaakt moet worden, en als dat gebeurd is, geeft ze met dezelfde uitdrukking de documenten terug. Zelfs na ons uiterst vriendelijke "Thank you very much" kan er geen lachje of antwoord vanaf. Je zou toch dag in, dag uit zo op je werk zitten…

Prima, wij laten ons niet gek maken, We kijken even rond in een klein winkeltje en lopen vervolgens door naar de Twiga Lounge, waar we ons in een totaal andere wereld begeven. Ontzettend vriendelijk personeel en een goed buffet met onder andere heerlijke butter chicken en bonen in een kokossaus. Wat een genot! We laten het ons goed smaken en brengen hier in alle rust de komende anderhalf uur door.

Daarna is het tijd om naar de gate te gaan en al snel kunnen we boarden. Ethiopian Airlines is op zich een gerenommeerde maatschappij die is aangesloten bij de Star Alliance, maar het blijft natuurlijk wel Afrikaans. We stappen dus in een redelijk oud toestel met doorgezakte stoffen stoelen, geen entertainment en het instructiefilmpje van 30 jaar oud dat aan het begin speelt wordt nog getoond op schermpjes die uit het plafond omlaag klappen. Het maakt ons allemaal niet uit, zolang we hier maar weg zijn. Wel een positief puntje overigens: de rijst met rundvleesstoof die geserveerd wordt smaakt erg goed!

Zo'n anderhalf uur later landen we op het vliegveld van Addis Ababa in Ethiopië. Voor ons al een opluchting, want we zijn Tanzania uit en dit is de grote hub van Ethiopian Airlines. Als je onverhoopt je aansluiting mist of langer dan 8 uur moet wachten, krijg je van de luchtvaartmaatschappij een kamer aangeboden in hun eigen Airport Hotel, dat hadden we al gelezen. We zijn hier dus niet zo bang meer dat we zelf iets zouden moeten vinden en dat geeft wel een rustig gevoel.

We hadden ook veel gelezen over het grote aantal securitychecks met onvriendelijk personeel dat heel veel tijd in beslag zou nemen, maar daarin is onze ervaring heel anders. Hier is het personeel juist wel vriendelijk en de checks gaan heel soepel en efficiënt. Ja, het zijn er wel veel voor een transit zone, maar nergens hebben we echt lang moeten wachten en we zijn zelfs al zo vroeg bij de gate dat we eerst nog even ergens anders moeten wachten omdat er eerst nog een eerdere vlucht moet boarden. Omdat we zo wel nog een securitycheck door moeten en niet weten hoelang die duurt, besluiten we niet helemaal naar de lounge te lopen maar gewoon buiten de gate te wachten tot we weer verder kunnen.

Uiteindelijk boarden we zo'n anderhalf uur later zonder vertraging aan boord van een Airbus A350, die nog niet supermodern is (nog steeds die stoffige groene stoelen), maar we hebben hier wel een eigen schermpje met films en spelletjes. Veel hebben we er tijdens deze vlucht echter niet aan, want het is inmiddels één uur 's nachts en na een lange reisdag vol stress begrijp je dat onze stoel al snel achterover gaat als we eenmaal in de lucht zijn en dat we even wat slaap pakken.

Het voordeel is dat de vlucht zo wel lekker snel gaat, en vijf uur later worden we alweer gewekt voor een ontbijtje voordat we gaan landen. Als het toestel de grond in Geneve raakt, is het inmiddels al weer 06.00 lokale tijd en zijn we blij dat we weer voet aan Europese bodem zetten! Vanaf hier gaan er 5 vluchten per dag naar Amsterdam en kom je altijd wel weer thuis, dus nu zijn we echt veilig.

Op dit vliegveld wisselen we voor onze laatste vlucht naar Amsterdam van maatschappij, dus we moeten door de paspoortcontrole, de koffer halen, ons vervolgens weer inchecken bij Easyjet, de koffer afgeven en door de security richting de gate. Gelukkig duurt het niet lang voordat onze koffer op de band verschijnt, waardoor we met onze 2,5 uur ruim voldoende tijd hebben voor de aansluiting. We hebben zelfs nog een klein uurtje over om hier ook lekker in de Horizon Lounge door te brengen, waar we een heerlijk ontbijtje met een vers croissantje en Zwitserse melk nuttigen.

Rond 07:40 lopen we richting de gate, waar we op tijd boarden voor het laatste vluchtje van een kleine 2 uur naar Schiphol. Het is natuurlijk EasyJet dus je kunt weinig comfort verwachten, maar het brengt ons in ieder geval in 80 minuten naar huis, waar we 20 minuten voor de geplande tijd landen. Bij de bagageband moeten we nog even wachten op andere vluchten voor ons, maar als we onze koffer eenmaal hebben staat Taxi Schoonmama alweer te wachten om ons naar huis te brengen, en we zijn heel blij dat we thuis zijn!

Het was een bewogen vakantie en zeker niet een van onze mooiste vakanties ooit. Zanzibar kan vast heel mooi zijn, maar dan moet je alles wel goed georganiseerd boeken en niet zoals wij nu gedaan hebben. Laten we zeggen dat we een paar duizend euro armer en weer een ervaring rijker zijn. Op naar een volgende, betere vakantie!

Trouwens, mocht je ons alleen op Reislogger volgen, voeg ons dan ook even toe op Polarsteps! Dan kun je ook met een kaartje zien waar we precies allemaal geweest zijn en krijg je een melding bij elke update. Bedankt weer voor het volgen!