Martin en Tamara op Zanzibar - Dag 3: Safari in Nyerere National Park Tanzania
11 maart 2026 - Selous, Tanzania
Om 04.00 gaan onze wekkers vandaag af. Het heeft tot iets na twaalven geduurd voor ik de slaap kon vatten, dus het was een kort nachtje. Ik ben vaak een ramp in vroeg naar bed gaan, dus dat is niet verwonderlijk. Tamara is het meer gewend dan ik, dus die sliep gelukkig al wat eerder.
We frissen ons op, kleden ons aan en pakken de tas die we gisteren al hebben klaargelegd. Bij de receptie van ons hotel halen we de ontbijtpakketjes op die we gisteren hebben aangevraagd en we melden ons bij de chauffeur, die al op ons stond te wachten. Hij spreekt slecht Engels, dus echt een conversatie komt er niet op gang. We stellen hem af en toe een vraag, maar uit zijn antwoorden leiden we af dat hij de vragen waarschijnlijk niet begrijpt.
Hij brengt ons in een paar minuutjes naar een terreintje vlak naast het vliegveld. We zien wat kantoorgebouwtjes van de kleinere lokale luchtvaartmaatschappijen en worden naar "Jahazi Cafe" gebracht, een buitencafeetje waar 4 vrouwen in stilte bezig zijn alles klaar te maken voor de dag. We zijn de eersten die hier aankomen en worden aan een tafeltje gezet terwijl de chauffeur even met zijn kantoor belt. Eventjes krijgen we er een wat vreemd gevoel bij, maar als binnen 10 minuten al wat meer toeristen worden gebracht en er ook een gids komt van het kantoor die wel heel goed Engels spreekt, zijn we al wat meer op ons gemak en beginnen we rustig aan de ontbijtpakketjes van ons hotel.
De groepen worden verdeeld in vluchten en bestemmingen en we krijgen gele kaartjes, waarmee we om 05.40 naar een kleine soort vertrekhal voor binnenlandse vluchten worden gebracht waar we onze boarding tickets krijgen. We doen onze tas op de band voor de security en niet veel later zitten we in een kleine wachtruimte te wachten op onze vlucht die om 06.30 vertrekt. Op de schermen hier zien we dat diverse vluchten van AirTanzania naar Dar es Salaam ook vanaf hier vertrekken. Zo'n vlucht hebben we dinsdag ook als eerst, dus als we terug zijn in het hotel gaan we maar even checken of we dan dus ook hierheen moeten en niet naar de grote aankomsthallen op het vliegveld zelf. Op zich is dat natuurlijk wel goed om te weten.
Rond 06.30 worden we netjes gehaald en we stappen in een klein, veel te heet Chessnaatje voor 12 personen die ons in een warm uurtje naar de Mtemere-landingsbaan van Nyerere National Park brengt.
Daar aangekomen, staan al 5 tour guides met naambordjes op ons te wachten. Wij melden ons bij Edgar, die ons met een groepje van 7 (een Oostenrijks koppel met een klein dochtertje en 2 Russische vrouwen die letterlijk geen woord Engels spreken) meeneemt op safari, en wat een beleving is dat! Het is vandaag heerlijk droog, maar het is hier wel regenseizoen dus de geur van de bomen en grassen dringen onze neus binnen terwijl we in onze open jeep door het park rijden. Edgar vertelt ons ondertussen uitgebreid wat we allemaal zien, inclusief wat grappige weetjes. Zo zien we onder andere "bush chicken" die olifantenpoep aan het uitpluizen zijn, en Edgar vertelt ons dat gedroogde olifantenpoep medicinaal gerookt kan worden tegen hoofdpijn. Hij vertelt er niet bij of het ook werkt, maar verzekert ons wel dat het geen grapje is!
Verder op de kaart staan vandaag impala, waterbokken, wrattenzwijnen, bavianen, giraffen, zebra's, gnoes, koedoes, en nog meer. De foto’s spreken voor zich!
Rond 10 uur hebben we de koffie- en theepauze, vergezeld van een lekker hardgekookt eitje en een deegballetje dat een beetje iets van een donut wegheeft. Op de pauzeplek komen meerdere jeeps bij elkaar en we praten hier uitvoerig met een Nederlandse vader van 81 en zijn dochter, die met een georganiseerd pakket van Tui op Zanzibar zijn en een heel andere ervaring hebben dan wij. Als alles goed geregeld is inc transport en een goed hotel en je blijft puur in een toeristische plek met alleen afgeschermd vervoer en achter hoge muren, dan kan Zanzibar echt wel heel leuk zijn. Wij hebben het gewoon echt niet getroffen met onze ervaring direct op de eerste dag en dat heeft eigenlijk gewoon onze hele vakantie verpest. Mochten we ooit een keer teruggaan (waar we nu nog niet aan moeten denken) dan pakken we het anders aan.
Na de pauze vervolgen we onze toer en opnieuw kijken we onze ogen uit. Mooi ook om te zien hoe al die gidsen elkaar op de hoogte houden van waar ze bepaalde dieren spotten. Tot drie jaar geleden werd er in dit park ook nog gejaagd. Sinds drie jaar mag dat niet meer, maar sommige dieren weten nog heel goed dat het geluid van een jeep ooit gelijkstond aan doodgeschoten worden, dus soms moet je echt heel stil en rustig zijn om dieren dichterbij te laten komen. De kunst is nu niet meer de jacht, maar het zoeken van de dieren in hun natuurlijke omgeving, en dat is een leuk spel om te spelen. En als je dan iets bijzonders vindt, zie je dat alle andere jeeps daar ook naartoe komen om te kijken. Zo spotten wij een leeuwin onder een boom. Edgar vertelt ons dat we geluk hebben omdat dit de eerste leeuw is die hij de afgelopen 5 dagen gezien heeft. Zeker nu ze veel beschutting zoeken, zijn ze lastig te vinden, en wij hebben zelfs de mazzel dat ze voor onze jeep langs loopt. Dat levert wat mooie foto's op! Ook worden we dit deel van de route getrakteerd op nijlpaarden, een hyena en zelfs olifanten.
Rond 13.00 is het tijd voor de lunch. We rijden naar een grote open vlakte met hier en daar een bosje en enkele prieeltjes, en bij 1 van die prieeltjes zet Edgar onze jeep neer en hij dekt een tafel voor ons met een heerlijke Afrikaanse lunch: tomatensalade, rijst met bonen, een stoofpotje van rundvlees en watermeloen als toetje. We laten het ons goed smaken! Ondertussen praten we wat met het Oostenrijkse koppel en die hebben een soortgelijke ervaring als wij hadden (een hotel dat totaal niet overeenkwam met de foto’s op Booking). Het is een ander hotel, maar ook in Jambiani waar wij eerst zaten, en zij hebben het daar ook echt niet fijn en vinden het ook geen veilige omgeving, maar ze hebben helaas ook niet veel geld om iets anders te boeken. Het bevestigt wat we eerder al dachten: op Zanzibar moet je echt niet zelf dingen gaan boeken en regelen en afgaan op Booking, want dan kom je bedrogen uit.
Als de lunch helemaal op is, is het tijd om terug naar de landingsbaan te rijden. Dat is nog een goede 40 kilometer, dus hoewel we nu niet meer van de main road afwijken, valt er ondertussen nog wel genoeg te zien en duurt het toch nog ongeveer een uurtje voordat we weer terug zijn in Mtemere. De terugweg is nog heter dan de heenweg, maar een uurtje later staan we bezweet en wel weer op Zanzibar Airport. Ik kijk Tamara aan en de knoop in haar maag komt meteen weer terug als ons eerst weer om die verzekeringspapieren wordt gevraagd en we vervolgens weer door enigszins opdringerige taxichauffeurs worden aangesproken, maar als we eenmaal weer in de shuttle naar het hotel zitten, komt de rust langzaam weer terug.
Terug op de hotelkamer douchen we ons eerst even goed af en dan gaan we naar beneden, waar we nog even een spelletje doen en vervolgens aanschuiven voor het diner. Het heerlijke garnalengerecht van gisteren hebben ze ook met kip, dus dat wordt de keuze voor vandaag en die smaakt nog beter dan gisteren! Desalniettemin krijgen we samen 1 portie opnieuw niet helemaal op, maar we laten het ons wel goed smaken!
Eenmaal terug op de kamer liggen we al snel op bed. Morgen nog 1 dagje hier rondhangen en dan lekker naar huis!
2 Reacties
-
Elize Preenen:11 maart 2026Super gaaf hè die dieren in het wild!
-
Martin en Tamara:11 maart 2026Ja, we hebben ons wel voorgenomen ooit nog eens een echte lange safarivakantie te doen, want dat lijkt ons wel heel gaaf!




































