Martin en Tamara op de Malediven - Dag 1: Heenreis businessclass, boot, aankomst hotel

Tja, hoe zullen we dit verslag nou weer beginnen? Ik hoor jullie denken: de Malediven? Jullie waren toch in april nog in Dubai geweest? Ja, dat klopt en dit was ook niet de bedoeling... Laat me het uitleggen!

Het begon allemaal halverwege juli dit jaar. We hadden een leuke bestemming gezien voor eind september in Zuid-Frankrijk. Leuke camping met een sauna en waterpark erbij, mooie omgeving, van die luxe tenten die je kunt huren maar toch een beetje low cost... Prima, wij gaan een weekje naar Zuid-Frankrijk! Tot Tamara vraagt: "Hoe warm is het daar eigenlijk rond die tijd?" Even googlen en we hadden al snel antwoord: rond de 18-20 graden. "Hmm", hoor ik naast me op de bank, "ik wil eigenlijk wel iets warmers." Geen probleem, dan kijken we even naar iets anders!

Kreta dan? Daar is het rond eind september zo'n 30 graden. Doen we lekker zo'n all-in resortje met een eigen privéstrand en een mooi zwembad... Gaan wij nog even wat zon pakken! We kijken op de websites van Tui, Corendon, je kent die meuk wel... Allemaal toch tegen alle verwachtingen in nog wel redelijk aan de prijs, dus ik zeg: "Ik kijk wel even op Booking of daar nog iets leuks op staat."

Nou zaten we in Dubai in een hotel van een keten die ook een hotel heeft op de Malediven en ik had al een keertje gekeken wat zoiets zou kosten. Dus ik open Booking en die stond blijkbaar nog ingesteld op de Malediven, en het eerste wat naar voren komt is een prachtig resort op zo'n Bounty-eiland met 70% korting. Ik zie die prijs, ik laat het aan Tamara zien en ik zeg: "Schat, voor dat geld gaan wij niet naar Kreta!"

Al snel was dus het hotel geboekt met half pension, maar uit de reviews blijkt dat de drankjes daar wel erg duur zijn ($8,50 voor een colaatje vind ik best prijzig). Nou blijkt het hotel ook een all-in optie te hebben, dus ik stuur even een mailtje om te vragen of dat ook inclusief cocktails en alles is, want dan is dat best de moeite waard. Snel als ze op de Malediven zijn, krijg ik een dag of 2 later een mailtje terug met een hele lijst van wat er allemaal bij all inclusive zit inbegrepen en daar horen inderdaad ook de cocktailtjes bij. We mogen upgraden naar all-in voor slechts 95 dollar per persoon per nacht. Dat is vriendelijk van ze. Op Booking staat echter ook een all-in optie waar die 70% korting ook vanaf gaat, dus dan betalen we nog maar 35 dollar per persoon per nacht. Dat vinden we een veel betere deal! Niet veel later is de eerste boeking dus geannuleerd en is er een nieuwe gemaakt, inclusief all-in voor een hele schappelijke prijs.

Goed, tot zover het begin. Terug naar nu! We hebben allebei maandag al lekker vrij genomen van werk, dus we hebben alle tijd om op ons gemak de koffers in te pakken, het huis aan kant te maken en nog wat tv te kijken voordat we om 18.00 stipt worden opgepikt door Taxi Schoonmama, die ons in een halfuurtje tijd naar Schiphol brengt. Met onze Privium pasjes zijn we vrij snel door de security en de douane, en de komende paar uurtjes vermaken we ons prima in de lounge, waar we lekker een hapje eten en van een lekkere ice tea en baco genieten. Je moet die pasjes er toch uit halen ;-)

Om 21.00 sluit de lounge en begeven we ons langzaamaan richting de gate. We vliegen vandaag met de nachtvlucht die om 22.15 vertrekt. Vergeleken met de Airbus A380 waarmee we naar Dubai vlogen is deze A350 wel een stapje terug, maar desalniettemin hebben we voldoende beenruimte en zeker met de rugleuning naar achter zit je best prima. We krijgen zelfs allebei een eigen slaapmaskertje.

Op wat turbulentie kort na de start na is het ook een lekkere rustige vlucht. We kijken allebei de nieuwe live action Lilo & Stitch-film, krijgen halverwege onze avondmaaltijd (pasta met kip) en slapen daarna eigenlijk het grootste gedeelte van de vlucht.

Rond 05:30 landen we volgens schema en we zijn redelijk vlot door de security voor de connecting flights. Zodra we een stukje doorlopen, zien we dat dit wel een prachtig vliegveld is. Ze hebben hier een natuurlijke look & feel getracht na te bootsen met bomen, bruggen door de lucht, een prachtige grote tafel met gebeeldhouwde dieren eraan en her en der een waterval. We lopen wat rond, doen nog even een snel hapje en drankje in de lounge, en lopen dan door naar onze gate.

Wanneer de gate opent en onze tickets worden gescand, geeft het systeem bij ons een seating error aan. De grondstewardess meldt ons dat er een probleem is, dat we nieuwe stoelen toegewezen krijgen, maar ze verzekert ons dat we nog wel naast elkaar zitten. Dan kijkt ze nog eens op het scherm en geeft ons de blije mededeling dat we een gratis upgrade naar business class hebben gekregen! Deze hebben we aan een hele lieve collega van mij te danken, wiens neef bij Qatar vliegt. Hij had onze gegevens doorgegeven in de hoop dat ze iets leuks voor ons konden doen. Hij had me dat wel verteld en daar was ik natuurlijk al heel dankbaar voor, maar toch verwacht je niet dat dat dan ook echt lukt. Des te groter dus de verrassing en blijdschap toen er twee nieuwe boarding tickets met een prachtige zilveren rand uit de printer kwamen rollen!

We nemen plaats op de speciale priority waiting bank, delen het leuke nieuws even in onze familie-apps, sturen mijn collega een bedankje en gaan rond kwart over zeven aan boord, waar we zeer vriendelijk welkom worden geheten en ons meteen al wordt gevraagd of we vast een welkomstdrankje willen. Heerlijk, doet u maar een lekker limoendrankje met mint!

Als kinderen in een speeltuin zijn we de komende minuten druk bezig met het uitproberen van alle knopjes, laatjes en schuifjes. Wat een weelde is dit! Je kunt je stoel op 3 manieren verstellen, languit liggen met je benen, je hebt meer dan voldoende tafelruimte, krijgt gewoon een dik dekentje en een goed kussen, het kan niet op!

Even schrik ik op als het drankje al wordt gebracht en de vriendelijke steward deelt me mee dat ik hem voor alles kan roepen en dat ik het straks zelf mag aangeven als ik het ontbijt wens te gebruiken. Ik zeg trouwens "ik", maar naast me krijgt Tamara precies hetzelfde verhaal te horen. Van haar eigen stewardess natuurlijk, die ook met alle plezier even haar kruikje vult ;-)

Ik neem even rustig de tijd om door het filmaanbod te bladeren en ik ben nog niet klaar of we krijgen al een kopje Arabische koffie met een dadel aangeboden. Dat kennen we nog uit Dubai! Een hapje dadel voor het zoete en dan een slokje koffie daarbij. Die koffie is trouwens heerlijk, met naar ons idee iets van bloemen erdoor.

Wanneer het tijd is om te vertrekken, worden onze glazen en kopjes weer netjes opgehaald. Verder heb je in de business class geen last van gezeur dat je geen losse items op je tafeltje mag hebben of dat je rugleuning rechtop moet staan. En eerlijk is eerlijk, dat opstijgen voelt toch wel net wat lekkerder met de beentjes languit.

We hadden aangegeven dat we het ontbijt wel redelijk snel na het opstijgen wilden hebben en het duurt inderdaad niet lang of ons tafeltje wordt uitgeklapt en netjes met een servetje gedekt, waarna de ene gang na de andere komt: een heerlijk warm croissantje met jam, een broodje gevuld met een soort spijs van dadel, een bolletje met een bordje "cold cuts" bestaande uit onder andere Noorse zalm, een gekookt eitje en wagyu beef... Als dan tot slot ook nog twee pancakes met chocoladevulling, vanillesaus en blauwe bessen komen, is het toch echt wel genoeg. Zouden er echt mensen zijn die dit allemaal op krijgen?

En trouwens ook niet in van die plastic bakjes, hè? Netjes op stenen schalen en fatsoenlijke borden, en de drankjes uit normale glazen en niet van die plastic bekertjes. Tamara's menu zag er trouwens heel iets anders uit. In plaats van de cold cuts had zij een yoghurtje met ontbijtgranen, en in plaats van de pancakes had zij een omelet met spinazie en diverse groenten.

Wanneer alles weer is afgeruimd, krijgen we uiteraard nog 2 smintjes en een heerlijk warm geparfumeerd doekje om de handjes weer op te frissen. Ook komt de purser ons nog even persoonlijk welkom heten en een praatje maken. Wat een gezelligheid!

Na een kort gesprekje gaat hij weer verder en terwijl Tamara vast de oogjes dichtdoet, lees ik rustig m'n e-bookje. En hoe lees je prettiger dan onder het genot van een heerlijk glaasje 20 jaar oude port?

Als een halfuur later het portje op is, is het ook voor mij tijd om heel even de binnenkant van mijn ogen te bekijken. Ik leg mijn stoel in de ligstand, pak het kussentje erbij en het is ongelooflijk hoe heerlijk je in zo'n vliegtuig kan liggen! Ik heb maar drie kwartier geslapen, maar het was het beste slaapje dat ik ooit in een vliegtuig heb gehad. Ik word zelfs verrassend fris weer wakker, en niet zo half bezweet en met een gebroken nek als normaal.

Kijk hem liggen! Wat een schatje, hè? Met nog maar een uurtje vliegen te gaan, pak ik mijn e-book er weer bij en bestel ik nog maar even een heerlijke old fashioned. Het zou toch ondankbaar zij om niet optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden!

Wanneer de landing wordt ingezet, nemen onze steward en stewardess nog even afscheid van ons en om iets na tweeën lokale tijd landen we op vliegveld Male, het grote vliegveld van de Malediven, maar niet voordat de cabine nog even wordt besprayd met insectenspray, iets wat volgens de plaatselijke gezondheidsregels verplicht is.

Bij de douane is het eventjes wachten, maar we hadden alles netjes van tevoren ingevuld dus wanneer we aan de beurt zijn, zijn we ook zo weer klaar. We halen onze koffers en lopen naar de balie waar we ons moeten melden voor de binnenlandse vlucht. Een vriendelijke meneer ontvangt ons en loopt helemaal met ons mee naar de terminal voor de binnenlandse vluchten, waar hij ons incheckt voor de vlucht van half zes. De ontvangstmeneer is dus ook de incheckmeneer. Als hij straks dat vliegtuig ook nog gaat besturen, dan zijn we op dezelfde bestemming als Jochem Myjer was ;-)

We hebben nog anderhalf uur te overbruggen voordat we moeten boarden, dus we lopen nog even voor wat leuke foto's over de boulevard en gaan dan naar de business lounge, waar we onder het genot van een klein hapje en drankje rustig wachten.

Rond 16.50 lopen we richting de gate en we komen in een kleine wachtruimte waarvandaan 3 gates worden gevuld. Qua tijden moet je het hier allemaal niet zo nauw nemen, want wij moesten boarden om 17.00, maar om 17.10 zijn ze nog bezig met het boarden van de vluchten van 17.00. Uiteindelijk komt onze vlucht echter vanzelf op het scherm te staan en worden we met een busje naar ons toestel gebracht. Dat toestel blijkt groter te zijn dan we verwacht hadden. Ons idee was dat we met zo'n watervliegtuigje zouden gaan, maar het is gewoon een echt vliegtuigje met 12 rijen stoelen. Niets bijzonders verder (de rugleuningen van de stoelen kunnen niet eens naar achteren), maar het brengt ons in 20 minuutjes waar we moeten zijn en we krijgen onderweg zelfs nog een klein snackje aangeboden in de vorm van een mini-kitkat en een zakje nootjes, alsmede een bekertje water!

Eenmaal aangekomen op Dharavandhoo Island lopen we over het vliegveld richting een klein halletje waar onze bagage naartoe wordt gebracht. Daar verschijnt het niet op een lopende band zoals we gewend zijn, maar er gaat een klein deurtje open en daar rollen de personeelsleden gewoon zelf de koffers uit de zaal in. Als we onze koffers hebben overgenomen, lopen we naar de ophaalmeneer van Royal Island Resort, die ons in een busje meeneemt naar de “speedboot” richting het eiland van ons hotel.

Aan boord van de boot krijgen we een flesje water uitgedeeld en een reddingsvest om, en in een kleine 15 minuten worden we dan eindelijk naar onze eindbestemming  gebracht: Royal Island Resort!

Wanneer we van boord gaan, staat er ongeveer 10 man personeel op ons te wachten en per koppel/gezin loopt er iemand mee die hun persoonlijke host op het eiland wordt. In ons geval is dat Rawah, en Rawah belooft ons alles te doen om ons verblijf zo aangenaam mogelijk te maken. We worden op een bankje aan een tafel gezet en we krijgen eerst een glaasje heerlijke huisgemaakte limoenijsthee met mint en uiteraard weer een fris handdoekje voor de schone handjes.

Rawah loopt met ons door het incheckproces en daar wordt na verloop van tijd duidelijk dat we vandaag dubbele bofbipsen zijn! Ik begon het verhaal vandaag toch met de all inclusive upgrade die we via Booking hadden gedaan omdat die goedkoper was? Rawah vertelt ons dat ze hier zowel de normale all-in als de premium all-in hebben, en dat Booking het altijd gewoon “all-in” noemt, maar dat dat hetzelfde is als wat bij hun Premium All-In heet. Wij hebben dus Premium All-In! Lang verhaal kort: niet alleen hebben we er alle buffetrestaurants en een grote selectie drankjes bij in zitten, maar ook mogen we onbeperkt gebruik maken van het á la carte restaurant, mogen we 1x 60 minuten massage doen, krijgen we een halve dag excursie naar een lokaal eiland, gaan we een keer op visexcursie en krijgen we er een sunset dolfijnencruise bij inbegrepen, allemaal voor hetzelfde bedrag! Wij kijken verbaasd wanneer hij dit allemaal opnoemt en lachend vertelt hij ons dat we een slimme gezet hebben gemaakt door het op Booking te regelen en niet via het hotel zelf.

Nadat al deze uitleg is geweest, loopt Rawah met ons het resort rond. Hij laat ons zien waar we alles kunnen vinden, geeft wat handige uitleg en eindigt bij onze eigen Beach Villa, die hij uitgebreid laat zien. Als hij klaar is met zijn verhaal, is zijn eerste vraag: “Tijd om te eten?” Nou, dat vinden we eigenlijk wel, dus hij neemt ons mee naar het buffetrestaurant, waar de restaurantmanager ons welkom heet en langs het buffet leidt. En eerlijk is eerlijk: we hebben al best wel wat buffetrestaurants gezien, maar zo lekker als het hier smaakt, hebben we het bij een buffet nog niet eerder meegemaakt. Foto’s zeggen meer dan worden, dus aanschouw hieronder:

Na het overheerlijke eten (en het glaasje port dat onze ober speciaal is gaan halen bij de andere bar) lopen we terug naar ons huisje, waar we rustig onze koffers uitpakken en het verslag schrijven. Hieronder een impressie van onze uitvalsbasis voor de komende 8 dagen. Wat een straf!

Inmiddels is het 21:30 als we gesetteld zijn en is het na bijna 24 uur reizen tijd om ons verslag af te maken en dan lekker naar bed te gaan. Aanvankelijk wist ik niet of er genoeg leesvoer zou zijn om een Blog te posten vanaf de Malediven aangezien het met name aan het strand liggen wordt, maar inmiddels lijkt er hier zoveel te doen dat we waarschijnlijk toch wel weer wat blogjes zullen vullen. Misschien niet elke dag, we zullen zien, maar van vandaag is hij toch alweer lang genoeg geworden. Hopelijk hebben jullie hem helemaal uit kunnen lezen zonder je te vervelen. Morgen maken we wat mooie fotootjes van het resort bij daglicht. Tot dan!