Martin en Tamara in Kroatië – Dag 3: Eilandhoppen

Zo, vandaag kunnen we lekker "uitslapen", dus het wekkertje gaat pas om half negen. Raar trouwens, want thuis is dat voor mij een beetje de standaard tijd waarop ik opsta, maar op de een of andere manier heb je op vakantie dan toch een vroeger ritme, waar dat thuis nooit lukt.

Anyway, we beginnen de dag met lekker rustig in bed alle reacties lezen op het verslag van gisteren. Heel leuk om zoveel berichtjes te krijgen, dank jullie wel!

Als we eenmaal opgestaan en aangekleed zijn, lopen we naar beneden voor een lekker ontbijtje en vervolgens brengen we de ochtend heerlijk door op het zonnedek.

Rond 12.00 rijden we richting Zadar, waar we voor Tamara nog even lenzenvloeitstof halen, een heerlijk ijsje eten en gaan kijken bij het zeeorgel, met dank aan de tip van Evy! Wat een ingenieus ding! Door de golven komt er een soort orgelgeluid uit de spleten in deze banken, en dat maakt een soort muziekje. Heel tof!

Als we een kwartiertje hebben geluisterd, lopen we rustig aan naar de ontmoetingsplek voor de boot, waar we netjes rond 13.45 worden opgehaald. Het is een klein bootje waar we in totaal met zijn tienen op zitten. De kapitein is vriendelijk en heeft drinken en vers fruit mee voor iedereen, en al snel varen we richting onze eerste stop, een baai met helderblauw water waar we even voor anker gaan om lekker te zwemmen.

Tamara vindt het water toch wel koud en klimt al snel terug aan boord. Ik vraag haar vanuit het water om me even de GoPro te geven zodat ik wat filmpjes kan maken. Ze staat op het punt hem te gooien, ziet dan dat het gele handvat waarmee hij kan blijven drijven er niet aan zit en vraagt: "Dat drijfding zit er niet aan, hé?" Ik antwoord: "Nee, dat klopt." Hoe dat dan vervolgens in haar hersenen werkt snapt niemand, maar blijkbaar zeiden die dat het een goed idee was om hem dan toch maar te gooien. Je raadt het al: dat gaat natuurlijk helemaal mis. Gevolg: GoPro op de bodem van de zee!

Gelukkig hebben we onze snorkelmaskers mee, dus Tamara gaat ook weer terug het water in en de grote zoektocht begint. Helaas lijken we hem nergens meer te zien, tot iemand vanaf de boot aanwijst waar hij volgens hem ongeveer moet liggen, en dat helpt! Omdat de boot natuurlijk ook steeds afdrijft, klopte de relatieve positie ten opzichte van de boot niet meer, maar nu hebben we hem gevonden! Gelukkig is het hier niet al te diep, dus na een flinke teug adem weet ik hem weer op te duiken. Filmpjes gered!

Wanneer we van de schrik bekomen zijn, blijven we nog zo'n drie kwartier dobberen onder het genot van verse limonade en aardbeitjes, waarna we richting het volgende eilandje varen: Osljak. Dit eilandje werd vroeger als quarantaine-eiland gebruikt. Er staan maar een paar huisjes en een klein kerkje, en veel meer is er niet. In ongeveer een halfuurtje kun je om het hele eiland heen lopen, dus dat doen we dan maar! Onderweg komen we ook nog een vreemd bordje tegen, dat volgens ons betekent dat je dit eiland niet zomaar mag indexeren…

Eenmaal terug bij de boot, varen we verder naar de laatste stop van vandaag: het haventje van Preko. Hier lopen we een stukje rond en doen we vervolgens even lekker een terrasje bij de plaatselijke ijstent met uitzicht op de bootjes. Het kan vervelender!

Een uurtje later keren we weer terug naar de haven van Zadar. We bedanken de kapitein en lopen nog even Zadar in om bij een plaatselijke Italiaan te dineren. De rij buiten zegt al genoeg: dit is een goed restaurant! Gelukkig is het ook groot genoeg, zodat we niet lang hoeven te wachten voor een plekje. We delen als voorgerecht een lekkere Italiaanse borrelplank en kiezen als hoofdgerecht een pizza en biefstuk met zelfgemaakte pasta in truffelsaus.

Het smaakt ons allemaal heerlijk en de bediening is hier ook uitstekend. Een toetje gaat er echt niet meer bij, dus rond een uurtje of acht lopen we door een bijna uitgestorven centrum van Zadar terug richting de auto en gaan we weer naar het hotel, waar ik het verslag nog even afmaak en nog wat werk doe terwijl Tamara de koffers inpakt voor morgen. Dan rijden we namelijk door naar het volgende hotel, ongeveer 80 km voorbij Split. Onderweg bezoeken we dan nationaal park Krka, dus wordt vervolgd!