Martin en Tamara in Kroatië – Dag 2: Nationaal Park Plitvicemeren

Na een welverdiende nachtrust gaat vandaag om 07.30 het wekkertje om naar Plitvice te gaan, waar we een toegangsticket hebben voor het tijdslot 11.00-12.00. Het is een goede 2 uur rijden, dus voordat we aan deze rit beginnen, genieten we eerst van een goed ontbijtje! Het ontbijtbuffet hier in het hotel is prima en we laten het ons goed smaken.

Rond 09.00 zitten we in de auto. We tanken hier nog even voor nog geen 1,50 per liter en beginnen aan de rit. Onderweg komen we door prachtige gebieden.

Wanneer we aankomen bij het park, zien we al snel dat het een drukke dag is. Even hebben we nog de hoop dat dat in het park snel over is, maar die hoop blijkt vooralsnog ijdel te zijn. Eerlijk is eerlijk, het is hier prachtig, maar je loopt wel hutjemutje en af en toe sta je echt helemaal stil. Dat is dan wel weer met een adembenemend uitzicht, want wat een hoop watervallen en wat een prachtige helderblauwe meren!

Na ongeveer een uurtje lopen, komen we op een groot soort plein met een souvernirwinkeltje, toiletten en een paar restaurants. Veel honger hebben we nog niet, dus we gaan vast in de rij staan voor de boot die ons over het meer naar het vervolg van onze route brengt. Ook hier staat weer een flinke rij, maar na ongeveer een halfuur wachten is het dan eindelijk toch tijd om aan boord te gaan!

Eenmaal aan de overkant blijkt het dan toch al snel een stuk rustiger te worden. De routes splitsen zich hier op, en omdat er steeds maar 100 man per boot tegelijk aankomt, loopt het aan deze kant van het water een stuk relaxter. Er is een route van 3, 6, 8 en 18 kilometer. Wij gaan voor route C, de route van 8 kilometer. Dat lijkt ons lang genoeg!

Dit pad brengt ons langs prachtige meren, watervallen en stukjes moeras. Af en toe zit er een aardige klim in, maar niets dat wij als geoefende wandelaars niet aankunnen ;-) Wel ben ik blij dat we onze wandelschoenen hebben meegenomen, want dit was op de zomerschoentjes toch minder grappig geweest.

Als we uiteindelijk na ruim anderhalf uur wandelen op de volgende "halte" aankomen, hebben we wel trek in een goede lunch, want het is inmiddels al 14.30. Het restaurant blijkt hier echter gesloten te zijn. Er staat wel een klein huisje waar je drankjes en broodjes kunt halen, dus dan daar maar in de rij. Na een kwartier wachten zijn we aan de beurt en drie keer raden... de broodjes zijn op! Fijn ook dat je dan even een bordje neerzet of zo. Waar we dan iets te eten kunnen halen? Bij halte 1, vlak bij de ingang en vanaf hier gezien de tweede halte met de bus die vanaf hier vertrekt.

Nou ben ik doorgaans bijna altijd vrolijk, maar een van de weinige dingen die me chagrijnig kunnen krijgen is honger. Aangezien de rij voor die bus hier ook meer dan een halfuur bedroeg, snap je dat Tamara een klaagzang van meer dan 30 minuten heeft moeten aanhoren... Dat moet wel echte liefde zijn ;-)

Als we dan na een halfuur eindelijk de bus zien, zit die al snel vol en kunnen we alleen nog mee als we willen staan. We vragen hoelang de rit duurt. Dit blijkt ongeveer een kwartier te zijn. Aangezien we ook geen zin hebben om nog een kwartier op de volgende bus te wachten, kiezen we dan maar voor een staanplaats.

Een kwartier later stappen we uit en lopen we richting het restaurant. Gelukkig hebben ze hier nog wel broodjes, dus we laten het broodje ham & kaas ons goed smaken voordat we de laatste kilometer terug naar de parkeerplaats lopen. Al met al zijn we zo'n 15.000 stappen verder en is ons eindoordeel dat dit een prachtig park is, maar dat ze de capaciteit niet aankunnen. Het eerste uur loop je voetje voor voetje, bij de boot en de bus moet je meer dan een halfuur wachten, de rijen bij de toiletten zijn enorm lang en de horeca kan het aantal broodjes niet aan. Dit was mooi om een keer te zien, maar we hoeven geen tweede dag.

De terugweg is (uiteraard) weer net zo mooi als de heenweg, en rond 18.15 komen we weer aan in ons hotel. Ik ga nog even een uurtje aan wat vertaalwerk zitten terwijl Tamara met een puzzelboekje naar het dakterras vertrekt, waar ik haar een uurtje later ook vergezel.

Rond 19.45 lopen we naar het hotelrestaurant, waar het eten ons erg goed smaakt! Voor zo'n relatief klein hotel hadden we niet veel bijzonders verwacht, maar het was allemaal erg lekker!

Als we uitgegeten zijn, gaan we weer richting de kamer, waar ik nog even mijn werk afmaak en het verslag post en Tamara ondertussen nog even een douche neemt voordat we op tijd ons bedje in kruipen.

Morgen slapen we lekker uit en hebben we voor de middag een boottochtje gehuurd langs verschillende eilandjes. Tot dan!