Martin en Tamara in Albanië - Dag 3: Tirana, Camping Legjenda en Rozafa Castle

Vandaag worden we allebei rond een uur of zes wakker van regen die hard op het dakraampje boven ons hoofd klettert. De isolatie is hier niet wat we thuis gewend zijn, dus we horen de regen duidelijk en zien af en toe een lichtflits. Gelukkig duurt het niet lang, en een halfuurtje later is alles stil en draaien we ons nog even om, om rond 07.30 opnieuw gewekt te worden, maar nu door onze wekker.

We lezen de reacties op het verslag van gisteren (waarvoor dank!), kleden ons om, pakken de koffers vast in en lopen naar het ontbijt, waar we ongeveer hetzelfde bestellen als gisteren. De "fresh milk" was gisteren echter warm dus nu vraag ik expliciet om koude melk. De ober lijkt het eerst niet echt te begrijpen, maar vervolgens komt hij blij terug met een glas vol ijsblokjes met daaroverheen de warme melk gegoten, die nu dus koud is. Prima, dat werkt ook wel voor nu!

Als het ontbijt op is, halen we de laatste spullen van onze kamer en bestellen we een taxi om ons nog even naar Tirana te brengen, waar we nog een paar dingen willen zien en doen voordat we vanmiddag doorrijden naar Shkodër.

We beginnen bij de Rruga Zela, de bazaarstraat die zondagavond al gesloten was toen we daar waren. Dit is een gezellig, smal straatje waar voornamelijk veel kleding, riemen, tassen en kleden worden verkocht. De sfeer is heel relaxt en gemoedelijk en nergens heb je last van opdringerige verkopers.

Vervolgens lopen we even langs de Piramide van Tirana. Dit is eigenlijk een oude ruïne waar ze een soort piramidestructuur van hebben gemaakt waar je op kan lopen. Allemaal niet heel bijzonder, maar als je in Tirana bent, moet je het een keer gezien hebben!

Onze volgende stop is de grote moskee van Tirana. We lopen hier even omheen voor wat foto's en filmpjes en vervolgen dan onze weg naar Toptani Mall, een van de shopping malls hier, waar we nog even rondkijken en een drankje doen.

Rond 11.30 zijn we wel uitgekeken en nemen we een taxi terug naar ons hotel, waarvandaan we onze weg naar Shkodër inzetten. Je moet hier trouwens wel uitkijken dat je niet zomaar een ezel aanrijdt die aan de kant van de weg staat 😉

Shkodër is een stukje naar het noorden en daar gaan we al langzaamaan het rustigere gebied van Albanië in. Het verkeer valt ons alles mee en een uurtje of 2 later rijden we het terrein van Camping Legjenda op, waar we een chaletje hebben gehuurd voor de komende drie nachten.

We worden zeer vriendelijk ontvangen door de eigenaresse, die ons wat uitleg geeft en vertelt dat de camping vol staat met kunstwerken die haar man heeft gemaakt. Vervolgens worden we naar onze chalet begeleid. Het blijkt echt een superschattige kleinschalige camping te zijn. Het personeel is ontzettend vriendelijk en de chaletjes staan in een halve cirkel, een beetje afgelegen van de rest.

Voor vandaag besluiten we lekker op de camping te blijven en te relaxen, want uiteindelijk zijn we toch op vakantie! We installeren ons in ons chalet en lopen langs het zwembad naar het restaurant voor een lichte lunch met een worst-kaasscenario en een focaccia. Althans, we denken dat het een lichte lunch wordt, want uiteindelijk wordt ons een vorstelijke hoeveelheid voorgeschoteld waar we niet tegenop kunnen eten. Het is wel allemaal ontzettend lekker! Drie soorten verse kazen, ribeye, gerookt vlees, huisgemaakte tapenades, hele smaakvolle cherrytomaatjes... en dat alles vergezeld met een lekker glaasje rode wijn, meer heeft een mens toch niet nodig?

Als we het ons allemaal hebben laten smaken, lopen we even terug naar ons chalet en kleden we ons om, om de rest van de middag heerlijk aan het zwembad te liggen. Althans, dat is het plan, maar doordat het inmiddels bewolkter wordt en het water van het zwembad ook niet echt lekker warm is, besluiten we te verkassen naar het plateautje boven het zwembad, waar je heerlijk relaxed kunt zitten met een puzzelboekje.

Rond een uurtje of vijf lijkt het echt niet meer veel warmer te gaan worden en kleden we ons om, om naar Rozafa Castle te lopen, de grote kasteelruïne bovenop de berg, wat ongeveer 25 minuutjes lopen moet zijn. Die 25 minuutjes zijn echter wel bergop, dus je snapt dat we blij zijn als we eenmaal de kasteelgronden op lopen. Onderweg komen we ook nog een lieflijk klein kerkje tegen.

Het is een groot terrein met inderdaad de overblijfselen van een eeuwenoud kasteel. Veel staat er niet meer van overeind, maar het is wel mooi en indrukwekkend om hier rond te lopen. En daarbij hebben we vanaf hier een prachtig uitzicht op de wijde omgeving, en op onze eigen camping!

Na ongeveer een uur te hebben rondgestruind, gaan we op weg terug naar de camping. Daar chillen we even lekker in onze chalet en rond 20.00 lopen we rustig naar het restaurant. Heel veel honger hebben we nog niet door de late en vrij uitgebreide lunch, maar onze serveerster van vanmiddag had de lamsschouder aangeraden die boven open vuur is geroosterd en dat moeten we natuurlijk proberen! En ze had niet gelogen, het is echt belachelijk lekker. Het is niet normaal wat je hier geserveerd krijgt op een campingrestaurant. Eerlijk waar, als je ooit naar Albanië gaat, ga dan minstens een paar dagen op deze camping zitten en geniet van de rust en het heerlijke eten, want je weet niet wat je meemaakt!

 

Na de lamsschouder sluit ik het diner af met een lekkere crème brulêe (Tamara houdt niet van lam, dus die ging voor een caesar salad en heeft daar genoeg aan) en rond 21.30 zijn we weer terug in ons chalet, waar we het verslag posten en dan met 18.000 stapjes op de teller lekker gaan slapen. Morgen moeten we een beetje op tijd op want dan gaan we op excursie naar Shala River, dus vanuit Shkodër zeggen wij: welterusten!